Katalog Zjawisk Paranormalnych cz. 3

PDF pageEmail pagePrint page

Baal

Baal – Kananejski bóg chaosu i żeglarzy.

Baalschem Elijachu

Baalschem Elijachu – RabiElijachu Baalschem (? – 1583) Chełmski żyd, który zgodnie z legendami miał być ojcem Golema. (patrz też mit o Golemie) Według relacji to jako pierwszy z gliny i wosku ulepił kukłę, która za pomocą magicznej formuły kabały ożywił by mu służyła w ciężkich pracach.

Bagna

Bagna – Od prawieków bagna były uważane za miejsca mistyczne miejsca, miejsca łączenia się światów, miejsce przejścia oraz miejsca, w których zachodziły zjawiska paranormalne. Pomiędzy VI wiekiem pne a V wiekiem ne w Anglii, Irlandii, Danii, Holandii, Niemiec, Francji i Polski miejscowa ludność epoki brązu i epoki żelaza składała ofiary z ludzi zabijając ich rytualnie a zwłoki składając w bagna. Już greckie i rzymskie relacje mówią, że nad bagnami ukazywały się duchy i zjawy a niekiedy ukazywały się dziwne światła i ognie. W wielu kulturach uważano i uważa się do dzisiaj, że bagna zamieszkiwane są przez złe moce. W średniowieczu wybudowano wiele kaplic i kościołów w pobliżu bagien by przeciwdziałać ukazywaniu się zła. Do chwili obecnej na całym świecie zanotowano setki relacji o pojawieniu się zjawisk paranormalnych w okolicach bagien.  Z 1924 roku pochodzi relacja o ukazaniu się nad bagnami w okolicach Bugo-narwi dziwnego oparu, który przypominał postać człowieka a jego ukazanie sie płoszyło konie miejscowej ludności. Na nad biebrzańskich rozlewiskach czasami w mroku i deszczu można zobaczyć dziwny opar, który przybiera postać zgarbionego człowieka okrytego skórami. Niektórzy świadkowie mówili, że z szyi zwisa mu wisielcza pętla inni, że to widać łuk przełożony przez plecy i że jest to zjawa dawnego wojownika z czasów piastowskich. Polskie bagna są za to nawiedzane przez “zimnice”, która nocami opuszcza je by wysysać siły i życie z dzieci, tam też przesiadują wodniki i utopce oraz inne demony wodne.

Baka

Baka – Haitańskie widmo, które jak arabski GUL wraca po śmierci na ziemię by żywić się ludzkim mięsem. Według opinii znawców tematu ludzie mający się stać takim demonami należą za życia do tajnego stowarzyszenia, w którym uczą się jak zachowywać się po śmierci.

Bandzioch

Bandzioch – 1. Z ludowego duży brzuch.

2.Opasły duch, zjawa. W środkowej i południowej Polsce potocznie na zjawę przypominającej grubego  człowieka mówi się bandzioch.

Banshee

Banshee – (z gaelickiego BEANSI),jest jedną z najbardziej znanych nadprzyrodzonych postaci w Irlandii. Banshee jest zwiastunką śmierci nawiedzającą stare rody Irlandii czystej krwi. Pojawia się ona nocą pod oknami rodzinnego domu człowieka, który ma umrzeć. Banshee płacze i zawodzi głosem kobiecym, ale język, jakim się posługuje jest nieznany. Czasami pojawia się przez kilka nocy z rzędu nim ktokolwiek umrze, sama zaś zapowiedź śmierci może dotyczyć także kogoś z rodziny przebywającego za granicą( są dowody, że członkowie rodów, przy których domach zawodziła Banshee umierali w tym samym czasie setki kilometrów od domu rodzinnego). Banshee ukazuje się czasami albo pod postacią młodej eleganckiej kobiety ubranej na modłę średniowieczną albo pod postacią zgrzybiałej staruchy ubranej w śmiertelny całun. W każdej postaci zjawa posiada długie powiewne włosy i oczy zaczerwienione od płaczu. Zgodnie z przekazami Banshee jest drażliwa i płocha, jeżeli zostanie obrażona może odejść i pojawić się dopiero w następnym pokoleniu. Niektóre rodziny irlandzkie wierzą, że zjawa ta to duch przodka wyznaczonego na zwiastuna śmierci.

Irlandzkie i szkockie duchy tego rodzaju przedstawił O`Donn w książce The Banshere z 1907 roku.

Baron hazardzista z Ryczowa

Baron hazardzista z Ryczowa – Z miejscowością Ryczów wiąże się wiele przekazów dotyczących ukazywania się zjawy wysokiego jeźdźca na karym koniu. Jeździec ten, wysoki postawny mężczyzna w sile wieku ubrany bywa w ciemne bryczesy i długi ciemny surdut jest duchem byłego właściciela dóbr Ryczowskich Barona Błażowskiego herbu Korczak. Zgodnie z zachowanymi relacjami baron Błażowski pod koniec XIX wieku stracił niemal całą swoją fortunę przy grach hazardowych, gospodarka ryczowska podupadła, nie pomogła wyprzedaż części ziemi, barona nachodzili natarczywi wierzyciele. Dziedzic Ryczowski nie mogąc poradzić sobie z narastającymi problemami coraz częściej sięgał po alkohol ( według relacji służby, całymi tygodniami pił samotnie w swoim pokoju) wreszcie nie mogąc uciec przed wierzycielami strzałem z pistoletu popełnia samobójstwo w swym pokoju. Po jego śmierci pokój był przez wiele lat zamknięty (według relacji służby jeszcze ponad dziesięć lat później jeszcze można był rozpoznać na ścianach i meblach ślady krwi, gdyż nigdy ich nie usunięto), po śmierci barona, żona urodziła mu syna, lecz klątwa ciążąca nad tym rodem działała nadal, syn wdał się w ojca. Już w młodym wieku zaczął ujawniać skłonności do alkoholu i w młodym wieku zmarł bezpotomnie. Po jego śmierci majątek zlicytowano a dwór i przyległe grunty nabył generał Piasecki ( późniejszy dowódca armii Kraków). Z tamtego okresu pochodzą pierwsze relacje o pojawiającym się widmie barona. Dwór przebudowano w ten sposób, ze pokój splamiony krwią zniknął z zabudowy. Widmo przestało pojawiać się w dworze, ale za to można zobaczyć je na dawnych terenach należących do dworu. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych wiele osób pracujących w biurach „samopomocy chłopskiej” widziało tą zjawę. Pomimo nastawienia władz, które bagatelizowały sprawę pojawiały się, co raz to nowe relacje. Widmo widziano, co najmniej kilkanaście razy w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych a najnowsze relacje pochodzą z końca lat dziewięćdziesiątych XX wieku.

Bazylia

Bazylia – Zioło używane w praktykach magicznych między innymi do zabijania strigoja. Do chwili obecnej bazylia używana jest w praktykach magicznych na terenie Rumunii.

Bazyliszek

Bazyliszek – Mityczne zwierze magiczne należące do grupy jaszczurów, które swoim spojrzeniem może zamienić człowieka lub inne zwierze w kamień a ślina stanowi śmiertelną truciznę na której są tylko dwa antidota – łzy feniksa i krew świętego. Jest kilka legend o pochodzeniu bazyliszka: jedne z nich mówią, że wylęga się on z jaja złożonego przez koguta, inne, że z jaja bazyliszka. Bazyliszek przedstawiany jest albo pod postacią smoków lub jaszczurów lub pod postacią jaszczurki o tułowiu koguta i ogonie żmii. Niektórzy badacze ich pochodzenie wywodzą od gadów.

Bean-nighe

Bean-nighe –{Praczka} – Duch występujący w legendach szkockich. Ukazuje się on nad brzegami szkockich rzek, w których pierze zakrwawione ubrania ludzi mających wkrótce umrzeć. Szkoci wierzą, że zjawa ta to duch kobiety, która zmarła w połogu. Według relacji ducha cechuje wyjątkowa szpetota, brakuje mu nozdrza, ma wystające zęby i obwisłe piersi.

Beckwort William

Beckwort William –(1759-1844) Potomek arystokratyczne rodziny angielskiej, która odgrywała znaczna rolę w Imperium Brytyjskim. Jego ojciec był lordem- majorem Londynu a dziadek gubernatorem Jamajki. Beckwort znany był ze swego ekscentrycznego trybu życia i pasji artystyczno- kolekcjonerskich. Zbierał legendy i przekazy, pisywał utwory satyryczne i podróżnicze. Niestety jedyna ksiązka jaka zachowała się do dnia dzisiejszego jest Watek (Vathek z 1781 roku) – orientalna opowieść o okrutnym kalifie Bagdadu, łącząca w sobie elementu powieści gotyckiej i opowiadań z Tysiąca i jednej nocy. Wywarła ona istotny wpływ na innych autorów piszących w konwencji FANTASY takich jak irlandzki lord Dunsany i amerykański C.A. Smith

Benson, Edward Frederic

Benson Edward Frederic – (1867-1940) Syn arcybiskupa Canterbury jest jednym z angielskich mistrzów powieści grozy , wydał: The Room in the Tower  (1912), Visible and Invisible (1923), Spook Stories (1928), More Spook Stories (1934).  Debiutował powieścią z życia wyższych sfer Dodo (1893). Utwory Bensona można znaleźć w niemal każdej antologii powieści grozy.

   Prócz Edwarda. F. Bensona także jego dwaj bracia parali się piórem, lecz nie osiągnęli już takich sukcesów. Niestety pomimo sławy, żaden z braci Bensonów nie wszedł w związek małżeński i ten znakomity ród wymarł bezpotomnie.

Bep Kororoti

Bep Kororoti – Wśród Indian Kayapo zamieszkujących górne dorzecze Amazonki krążą legendy o dziwnym przybyszu z kosmosu, który dawno temu przybył do nich z nieba i zamieszkał w ich wiosce. Pojął za żonę miejscową Indiankę z którą miał dwoje dzieci, nauczył plemię uprawy roli oraz posługiwania się tajemniczą swoją bronią. Po dwudziestu latach pobytu odszedł lecz zapowiedział swój powrót. Rytualne stroje używane przez Indian Kayapo przypominają swym wyglądem współczesne skafandry astronomiczne.

Bersek

Bersek – Szał bojowy, bitewny szeroko rozpowszechnione są o nim przekazy z IX i X wieku dotyczące bitew staczanych przez wikingów. Wikingowie mieli się weń wprowadzać za pomocą magii, pomocy młota thora i wywaru z grzybów.

Bestia z Gevaudan

Bestia z Gevaudan – W drugiej połowie XVIII wieku w okolicach miejscowości Gevaudan we Francji pojawiło się tajemnicze zwierzą, które zgodnie z relacjami zabiło blisko 300 ludzi.

Pomimo trzyletnich poszukiwań i polowań, w których zaangażowana była armia Ludwika XVIII i nadworny królewski łowczy bestia nie została zabita i dopiero w dwa lata później upolował ją J.Chasel.

Jest kilka teorii, jakie to było zwierzę: jena z nich mówi, że była to hiena, inna mówi, ze był to mieszaniec wilka i psa a najnowsze badania prowadzone we Francji wskazują, że nie było to dzikie zwierzę, ale działania seryjnego mordercy lub morderczej grupy. Na kanwie tej teorii został nakręcony film Braterstwo Wilków.

Bestie z głębin

Bestie z głębin – tak nazywane są nieznane zwierzęta morskie takie jak kalmar olbrzymi, ośmiornica olbrzymia, czarna meduza itp.

Bestie z morza

Bestie z morza – tak znawcy tematu nazywają zbyt agresywne rekiny lub zbyt duże, wyrośnięte albo wynaturzone. Każdorazowo charakteryzują się one agresywnością i to zarówno w stosunku do ludzi jak i do innych zwierząt morskich.

Bezgłowe Widma

Bezgłowe Widma – Liczne legendy o duchach bez głów lub noszących w rękach własne głowy dotycz prawie zawsze ludzi, korzy zostali ścięci. Najsłynniejszym widmem tego rodzaju w Anglii jest duch Anne Boleyn (BOLEYN ANNE), druga żona Henryka VIII –króla Anglii (1491-1547), stracona z jego rozkazu w londyńskim Tower. W tej twierdzy pełniącej też wcześniej rolę wiezienia widywany jest w ciemne, zimne noce jej widmo ubrane we wspaniałe szaty jak przechadza się pomiędzy murami twierdzy trzymając swą głowę pod prawa pachą. Ducha nieszczęśliwej królowej widywano także z głowa na właściwym miejscu.

  Nie zawsze jednak bezgłowe widmo związane jest z osoba, która została ścięta. Przykładowo Ewene Maclaine – przywódca szkockiego klanu pojawia się jako bezgłowe widmo w rodzinnym domu w Mull, chociaż zginał od pchnięcia szpada. Duch Nellie Macquillie pojawia się w małym miasteczku w Północnej Karolinie jako bezgłowe widmo, mimo że zmarła ona we własnym łóżku.

   Do najsłynniejszych bezgłowych widm należą zjawa lorda Lovata oraz święty Denis. Simon Lovat (1667-1747) – szkocki szlachcic i awanturnik, znany był za życia ze swej bezbożności oraz licznych spisków przeciwko królowi, które to doprowadziły go uwięzienia i ścięcia w 1747 roku w Londynie. Wkrótce potem jego duch zaczął pojawiać się w mieście, przechadzając się po dachach domów z własną głową pod pachą. Odpokutowując swoje niecne grzechy. Znakomity angielski malarz William Hogarth (1697-1764), który podczas procesu Lovata wykonał jego szkic, namalował później obraz – Duch Lovata na pielgrzymce, o którym to król Jerzy III (1738-1820) powiedział, że „przejmuje go zgrozą”.

Święty Denis, apostoł Francji i pierwszy biskup Paryża został ścięty przez Rzymian w 258 roku na wzgórzu Montmartre. Zgodnie z oryginalnymi relacjami w chwilę po egzekucji „jego świątobliwy duch powstał, ujął w dłonie swoja okrwawiona głowę i ku wielkiemu zdziwienia gawiedzi przeszedł z Paryża do miejsca, które się dziś zowie Saint – Denis”. Ciekawe są także relacje dotyczące bezgłowego widma Karola I, które nawiedza Marple Hall w hrabstwie Chester, siedzibę rodową Johna Brandshawa (1602-1659), przewodniczącego trybunału, który w 1649 roku skazał króla na ścięcie.

Bezgłowe Widmo z Berrimy

Bezgłowe Widmo z Berrimy – (Berrima`s Headless Ghost) jest jednym z najczęściej spotykanych i najosobliwszych duchów Australii. Berrima jest niewielkim australijskim miasteczkiem położonym około 150 kilometrów na południe od Sydney. Zgodnie z relacją Joyce Zwarycz zawartą w książce Visits from beyond the Grave (1975) w więzieniu miejskim w dniu 22 października 1842 roku powieszono Lucretię Dunkley – dzierżawczynię miejscowego zajazdu pod nazwą (Three Legs O`Man) TRZY NOGI CZŁOWIEKA skazaną na śmierć za zamordowanie jednego z gości, bogatego farmera i skradzenie mu 500 suwerenów. Cyt., – Kiedy kat dokonał swego dzieła, głowę Lucretii Dunkley odcięto dla celów naukowych. Odtąd bezgłowe widmo morderczyni zaczęło się ukazywać wśród pinii przed wiezieniem. Świadkowie widywali je przez wiele dziesiątków lat, aż przed kilkoma laty pinie wycięto i widmo znikło. Mieszkańcy Berrimy sądzili, że na zawsze, jednakże duch Lucretii pojawił się znowu nie dawniej niż na Wielkanoc 1961 roku. Dwóch młodych turystów, którzy rozbili wieczorem namiot w pobliżu ruin gospody „Trzy Nogi Człowieka”, posłyszano nagle jakby charkot kogoś duszącego się. Rozglądając się, skąd pochodna dziwne odgłosy, dostrzegli wśród ruin bezgłowe widmo Lucretii. Przerażeni zwinęli, czym prędzej namiot i ruszyli do Canberry.

Bezgłowy

Bezgłowy – To przeważnie duch lub zjawa osoby pozbawionej w wyniku ścięcia głowy, lecz także pozbawionej głowy już po śmierci. Jest wiele opisów widm bez głowy występujących czy to pod postacią szkieletów czy też pod postacią ubraną. Nie ma praktycznie znaczenia czy jest duch kobiety czy tez mężczyzny. Są także znane widma pod postacią zwierząt bez głów ( bezgłowy pies, bezgłowy koń). Pozbawianie głowy po śmierci miało tez znaczenie rytualne jak np. przy pochówkach wampirów, kiedy to czaszkę ( głowę) odcinano od ciała i kładziono pomiędzy nogami często także krzyżując równocześnie długie kości jak np. piszczele. Bezgłowe widma często też trzymają własną głowę w ręku (przekazy anglosaskie) lub występują bez głowy ( przekazy łacińskie). Jeszcze innym rodzajem są bezgłowe widma, jakie są opisywane na dalekim wschodzie tam bezgłowe widma mogą występować z głową nad tułowiem lub z inna głową niż ludzka (duchy chińskie). Bezgłowy to także ludowe określenie złego ducha zamieszkującego rozdroża, prawdopodobnie jest to powiązane z z sytuacjami, ze na skrzyżowaniach dróg wieszano złoczyńców. Bezgłowe widma stały się kanwą wielu opowiadań i powieści fabularnych. Bezgłowy miał się pojawiać także w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku w okolicach Łysej Góry. Według przekazów to postać w bliżej nieokreślonym ubraniu (prawdopodobnie z początku średniowiecza) przypominająca mnicha albo żercę.

Bęben

Bęben – W wielu kulturach jest wykorzystywany do przywoływania duchów a także rozmów ze światem pozazmysłowym. Najczęściej bębny były wykorzystywane do praktyk magicznych w Afryce i Ameryce Północnej. Do chwili obecnej w wielu religiach takich jak buddyzm czy szamanizm bębny wykorzystywane są w praktykach religijnych. Znanych jest także kilka przypadków nawiedzenia tego instrumentu, który pod wpływem ducha jaki w nim zamieszkał sam wydawał odgłosy bębnienia.

Bęben Drake’a

Bęben Drake`a – W Plymouth w Wielkiej Brytanii w Muzeum Miejskim znajduje bęben, który towarzyszył admirałowi sir Francisowi Drake`owi (1540-1596) w podróży dookoła świata. Ten niby zwykły bęben posiada zadziwiającą właściwość przywoływania z zaświatów ducha słynnego admirała. Zgodnie z legenda, Drake zapowiedziała na łożu śmierci, że jeżeli ktokolwiek uderzy bęben, gdy Anglia znajdzie się w niebezpieczeństwie, on powróci na ziemię i poprowadzi swój kraj do zwycięstwa. Inny z przekazów ( znacznie późniejszy) mówi, że, jeśli Anglii zagrozi najazd, bęben odezwie się sam.

Raymond Lamont Brown w swej książce Phantoms of the Sea (1972)opisuje przypadki tego rodzaju, jakie wydarzyły się podczas obu wojen światowych.

Białe Damy

Białe Damy – W wielu zamkach i dworach jednym z najczęściej spotykanych duchów są Duchy Białej Damy. Ubrane w stroje z różnych epok przemierzają korytarze i sale zamków i dworów, są to duchy kobiet związanych bezpośrednio ze zdarzeniami, jakie miały w nich miejsca lub, w których same jako jeszcze żywi ludzie uczestniczyły. Według znawców tematu można rozróżnić dwa rodzaje białych dam, duchy dobre jak np. duch Anny Wazówny oraz duchy złe, które pokutują za swe czyny. W Anglii duchy białych dam zwane (White Ladies) są zwykle duchami pań wysokiego rodu, które zostały zamordowane lub poniosły śmierć w tragicznych okolicznościach lub doznały krzywdy, niektóre przekazy mówią także, że już po śmierci duchy te mściły się na swoich oprawcach jak na przykład wiarołomnych mężach a nawet były zdolne do pozestawiania trwałych śladów na murach. Białe Damy są znane również we Francji, gdzie oznaczają się podobno niezwykłą urodą i pojawiają się najczęściej w pobliżu mostów. Jak głoszą stare francuskie przekazy związane jest to z zwyczajem składania młodych kobiet na ofiarę bóstwom rzecznym by te pozwoliły na spokojna i bezpieczną przeprawę. Białe Damy pojawiają się także w zamkach francuskich, gdzie błądzą po komnatach i korytarzach trzymając niekiedy w dłoniach puchary wypełnione trucizną. Niewiele natomiast mówi się o Białych Damach pochodzących z ludu, choć i tu istnieje wiele ciekawych przekazów, jeden z przekazów pochodzący z Norwegii dał początek serii książek M. Sademo – „Saga o ludziach Lodu”, inny z mniej znanych przekazów opisuje Białą Damę z chłopska, która ma się pokazywać w okolicach rzeki Łyny oraz Biała Dama z Łodzi, której Duch ukazywał się jeszcze w latach siedemdziesiątych XX wieku w jednym z dawnych domów tkaczy położonych przy ulicy Piotrkowskiej a miał być to duch córki jednego z tkaczy, która zmarła w wyniku gruźlicy.


Prawa autorskie zastrzeżone

 

Your Offcanvas Sidebar area is currently empty. Go and add some widgets first.

Accessibility
Zamknij