Katalog Zjawisk Paranormalnych cz. 17

PDF pageEmail pagePrint page

Fidrygałek

 

Fidrygałek – Fidrygałki to wesołe duszki. Nie czynią nikomu szkody, jedynie żartują i niegroźnie psocą. Fidrygałkami nazywa się też wesołe lekkie wierszyki. Najwięcej relacji o fidrygałkach pochodzi z początków XIX wieku.

 

 

 

Filip Piękny

 

 

Filip Piękny – ( -1307) Francuski król, który swoimi knowaniami doprowadził do zniszczenia zakonu Templariuszy. Zgodnie z sekretną teorią pod koniec XIII wieku tajni wysłannicy muzułmańscy obawiając się działań papieży zmierzających do zwołania kolejnej krucjaty przez prawie dziesięć lat nakłaniali króla Filipa Pięknego oraz jego zauszników do przejęcia bogactw zakonu templariuszy. Podobno dostarczyli szereg sfabrykowanych dowodów na herezję wśród dostojników zakonnych. Działania tajnych służb królestw muzułmańskich sięgają początków XIII wieku i są związane z odkryciem przez templariuszy pod Wzgórzem Świątynnym nieznanej relikwii. Filip Piękny torturami wymusił na templariuszach przyznanie się do herezji, a spiskując i szantażując papieża doprowadził do rozwiązania zakonu. W 1306 roku wieki mistrz templariuszy de Mollai płonąc na stosie rzucił klątwę i wróżbę na króla Filipa Pięknego i papieża, że w ciągu roku umrą, co też się stało. Duch króla Filipa Pięknego ma sie ukazywać co sto lat w każdą rocznicę spalenia wielkie mistrza templariuszy w miejscu, w którym postawiono stos. Ostanie relacje pochodzą z roku 2006.

 

 

 

Film

 

Film –1. Duchy, zjawy i inne istoty ciemności pojawiły się w filmach już w początkowym okresie rozwoju kinematografii. Już w okresie kina niemego dzięki trikom technicznym ukazywano wiarygodnie widma na ekranie. Francuski pionier sztuki filmowej Georges M’eli’es nakręcił kilka znakomitych filmów niemych z efektami nadprzyrodzonymi – Grota duchów z 1896, czy Diabelski zamek ( Le Manoir du Diable) z 1896 roku. W filmach tych wykorzystał umiejętności, jakie nabył występując jako iluzjonista. W 1922 roku amerykański reżyser Rex Ingram nakręcił pierwsze arcydzieło filmu grozy pod tytułem The Conquering Power. Sceny, w których pojawiał się duch doprowadzający starego skąpca do śmierci, nacechowane były autentyzmem i mroziły widzom krew w żyłach. W roku 1935 brytyjski aktor Robert Donat odnosi sukces w filmie Rene Claira Upiór na sprzedaż (The Ghost Goes West), gdzie gra rolę ducha Szkota, który płynie statkiem do Ameryki wraz z przewożonym tam starym zamkiem, stanowiącym ongiś własność jego rodu. Film ten jest uważany przez część krytyków filmowych za najsłynniejszy film o duchach, choć inni krytycy przyznają palmę pierwszeństwa filmowi Lewisa Alena z 1944 roku pod tytułem (The Univited), nastrojowej opowieści o nawiedzonym domu w Konwalii i wysiłkach jego mieszkańców usiłujących pozbyć się upiora. W filmie tym znakomite role stworzyli Ray Millan i Ruth Hussey – grający role brata i siostry oraz Gail Russell, której właściwości mediumiczne pomagają przepędzić nieproszona zjawę. Po drugiej wojnie światowej powstało szereg filmów grozy poczynając od Niewiniątka ( The Innocents) z 1961 roku Jacka Claytona opartym na opowiadaniu Henry’go Jamesa W Kleszczach lęku, przez takie filmy jak Egzorcysta, czy szereg filmów opartych na powieści Stockera Drakula. Carlos Clarens w swej pracy z 1967 roku pod tytułem ( An Illustrated History of the Horror Film) przekazał szereg informacji o filmach grozy. W filmotece polskiej powstało tez kilka dobrych filmów grozy poczynając od Lokisa, a skończywszy na Wilczycy. Na początku XXI wieku kinematografia hiszpańska wypuściła nową odmianę filmów grozy takich jak Dom Fauna, czy Sierociniec.

 

2. Od początku istnienia kinematografii badacze zjawisk nadprzyrodzonych usiłowali przy pomocy kamery filmowej zarejestrować ukazanie się duchów. Dopiero jednak około 1890 roku udało się zarejestrować pierwsze takie zdarzenia. Od tego czasu do chwili obecnej zarejestrowano co najmniej 150 bezspornych przypadków ukazania sie duchów. W latach osiemdziesiątych XX wieku pojawiły się na szerszą skalę techniki filmów w podczerwieni, a następnie techniki rejestracji obrazów technologią cyfrową. Obecnie większość badaczy zjawisk nadprzyrodzonych posługuje się specjalistycznym sprzętem filmowym, by zarejestrować zjawiska nadprzyrodzone.

 

 

 

Fir dhearg

 

Fir dhearg – Czerwoni Ludzie – tak nazywane są w mitologii celtyckiej małe ludziki, ze względu na ich czerwone ubiory. Ta odmiana krasnoludków jest raczej psotna niż pomocna i tylko sprytem można je zmusić do posług.

 

 

 

Flammarion Camille

 

Flammarion Camille – Francuski astronom Camille Flammarion (1842-1945), był jednym z popularyzatorów nauki. Swoją wielką wiedzę naukową wykorzystał do napisania kilku powieści fantastyczno-naukowych, uważanych obecnie przez literaturoznawców za prekursorskie i porównywane do powieści Verne’a. Interesował się także życiem pozagrobowym i pozostawił kilka prac na ten temat. Najbardziej znaną jego książką z okultystycznego tematu jest wydana w 1862 roku O wielości światów zamieszkiwanych (La Pluralite des mondes habites), w której zrelacjonował wieści przekazywane mu rzekomo z zaświatów przez kobietę – medium o nazwisku Huet. C. Flamarion pasjonował sie także opowieściami o duchach i osobiście zbadał wiele miejsc nawiedzanych. W swej książce pod tytułem Nawiedzane domy wydanej w 1890 roku napisał, że może wskazać sto osiemdziesiąt budynków, w których pojawiają się widma. Przytacza w niej także dane twórcy włoskiej kryminologii Cesarego Lombrosa ( 1836-1909) mówiące, że w owym czasie w samej Anglii było sto pięćdziesiąt domów nie zamieszkiwanych, do których nikt nie chciał sie wprowadzić z obawy przed tajemniczymi zjawami, zjawiskami i odgłosami.

 

 

 

Fomicz, mnich

 

Fomicz, mnich – Żyjący w Guberni Permskiej na przełomie XVIII i XIX wieku mnich zwany Fomiczem miał przepowiedzieć upadek dynastii Romanowów i śmierć rodziny ostatniego cara, ale także upadek cesarstwa, zbrodnie stalinowskie i rozpad Rosji. Niektórzy uważają, że przepowiedział on także obie wojny światowe, konflikt afgański i dalsze zdarzenia, jakie dotkną Rosję w XXI wieku. Jedna z jego przepowiedni mówi o powrocie carskiej dynastii panującej po stu latach od jej upadku i przywróceniu Cesarstwa Rosji. Sceptycy zaś uważają, że podobnie jak w przypadku wielu innych mistyków to współcześni ludzie dopasowują przepowiednie do zdarzeń i że Fomicz nigdy nie istniał.

 

 

 

Fontanna Krwi

 

Fonatanna Krwi – W angielskim hrabstwie Sussex w opactwie Battle Abbey ukazuje się widmowa fontanna krwi przelanej w okrutnej bitwie pod Hastings (1066). Znane to opactwo kazał wybudować Wilhelm Zdobywca ( 1027-1087) w miejscu, w którym odniósł zwycięstwo nad królem Haroldem II (1022-1066). Bitwa ta dała panowanie Normanom nad Anglią, a została wyhaftowana na tkaninie z Bayone. W okolicach Hastings pojawia sie także czasami zjawa króla Harolda z tkwiąca w oku strzałą.

 

 

 

Fontanny

 

Fontanny – Istnieje wiele legend i przekazów poświeconych fontannom. Najczęściej przekazy mówią o szemrzących fontannach, które przepowiadały przyszłość tym, którzy się do nich zbliżyli. Sam Aleksander Wielki miał usłyszeć w jednej z perskich fontann słowa przepowiedni, że podbije świat, ale w powrotnej drodze zginie. Także Jan III Sobieski patrząc na fontannę usłyszał o swej Viktorii Wiedeńskiej. Inne przekazy opowiadają, że w fontannach można zobaczyć swoją przyszłość, doświadczyła tego Kleopatra VII. Inne przekazy mówią, że fontanny przyzywają osoby, które złożyły im ofiarę i zapewniają szczęście, stąd zwyczaj wrzucania drobnych monet do fontann. Mitologia arabska mówi o fontannach, z których wypicie wody dawało zdrowie, przedłużało życia, a także mogło uratować śmiertelnie rannego lub umierającego człowieka.

 

 

 

Fossegrim

 

Fossegrim – W językach germańskich znany także jako Neck albo Nöck (wodnik), jest demonem o postaci młodzieńca, który siedzi w nurtach rzeki rzeki i gra na harfie. Jak głosi legenda, na ogół nie czyni on ludziom krzywdy. Czasem jednak potrafi być niezwykle okrutny, zwłaszcza wobec dziewcząt niestałych w swych uczuciach. W niektórych częściach Europy ludność uważa, że wypływając na rzekę, dobrze jest mieć przy sobie obnażony nóż, gdyż paraliżuje on demona. Fosegrim przypomina trochę szkockiego kelpie. ( patrz też Kelpie)

 

 

 

Fotele

 

Fotele – Wielu ludzi uważa, że w starych fotelach ukazują sie niekiedy duchy osób zmarłych, które w nich za życia siadywały.

 

Angielska pisarka Maria Edgeworth (1767-1849), autorka romansu Zamek tortur (Castle Rackrent) z 1800 roku, jednej z bardziej znacznych powieści grozy, zrelacjonowała jedno z takich wydarzeń. – Wspomina, że kiedy czekała wraz z ojcem w swoim domu w Edgeworthstown na przybycie kuzyna, który bywał u nich częstym gościem, nagle ujrzała przed sobą w fotelu widmową postać. Zjawa ta stopniowo przybrała kształt kuzyna, który oznajmił, że statek wiozący go do kraju uległ katastrofie, a on sam jest jedynym ocalałym pasażerem. Maria chociaż wstrząśnięta niezwykłym przeżyciem ucieszyła się, że kuzynowi nic sie nie stało. Niestety jak sie później okazało w chwili, gdy zjawa ukazała się w fotelu statek tonął, a kuzyn pisarki jako jedyny poniósł śmierć.

 

Znany badacz zjawisk nadprzyrodzonych Alasdair Alpin MacGregor w swej książce z 1959 roku pod tytułem Kroki ducha (Phantom Footsteps) poświęcił jeden z rozdziałów swej książki fotelom nawiedzanym przez duchy. Zamieścił także w niej fotografię ducha wykonaną około 1910 roku przez Sherarda Cowpera-Colesa w Rossal House, domu w mieście Sunbury-on-Thames w Anglii. W Rossal House straszył podobno duch starszej kobiety, co potwierdza reprodukowana w niej fotografia; jak dotąd nie udało się udowodnić, że jest to fotomontaż.

 

O zjawach ukazujących sie w fotelach przekazy mówią już w starożytności, pochodzą one z II tysiąclecia p.n.e. z Egiptu i Mezopotamii. Starożytni Grecy pozostawili nam przekazy o zjawie ukazującej się w jednym z domów w Syrakuzach w fotelu, na którym zmarły przesiadywał za życia przez długie godziny. Dopiero spalenie przez niewolników feralnego mebla uwolniło dom od ducha. Rzymskie relacje mówią o kilku zjawach: jedną miał być patrycjusz, który został zamordowany w swym fotelu i rok po roku w dzień śmierci ukazywał się na nim; inna relacja mówi, że oprawcy wpychający chrześcijan na żelazne rozpalone fotele w czasie prześladowania chrześcijan, widywali później zjawy tych osób siedzące na tych narzędziach tortur. W średniowieczu w kilku zamkach w Niemczech i Francji na krzesłach i ławach miały ukazywać się zjawy dawnych panów zamków. W XVII wieku w Jorku w Anglii jeden z mieszczan zakupił ozdobny wygodny fotel do swego kantoru. Gdy jednak kiedyś wieczorem dokładał do kominka zauważył siedząca na fotelu mglistą postać ubraną na modłę holenderską. Kilka dni później także jeden z jego służących ponownie zauważył tego samego ducha. Zjawa wyjaśniła, że jest kupcem z Amsterdamu i podróżuje do Gdańska. Na fotelu nikt nie odważał się siadać, kupiec początkowo chciał spalić przeklęty fotel, lecz obawiał się, by duch nie przeniósł się do innego mebla. Miejscowy pastor odprawił rytuały, lecz zjawa nadal ukazywała się w kantorze na swym fotelu. Wreszcie po roku fotel został usunięty z kantoru. Nie był to jednak koniec historii. Kilka lat później w jednej z tawern położonej niedaleko katedry kupiec spotkał się z człowiekiem, który sprzedał mu ten feralny fotel. Ów przyznał, że fotel oraz inne sprzęty nabył od kupca niemieckiego z Gdańska i że miały one pochodzić z kantoru kupca holenderskiego, który wraz ze swym statkiem zaginął na morzu. Podobno na początku XIX wieku podobna historia krążyła wśród żołnierzy francuskich, którzy weszli z armią Napoleona do Gdańska. Relacje mówią, że w przyniesionym oficerowi fotelu miał siadywać duch. Relacje o nawiedzonym fotelu ponownie pojawiły się na początku XX wieku. Tym razem jeden z gdańskich handlarzy antykami przy kuflu piwa opowiadał swoim znajomym o starym holenderskim fotelu, który nieopacznie zakupił i w którym ukazuje się duch holenderskiego kupca. W roku 40 XX wieku niejaki Hoth na polecenie władz hitlerowskich poszukiwał w Gdańsku tego fotela.

 

W USA pod koniec lat 20 XX wieku wśród strażników zakładów karnych, w których na fotelach elektrycznych wykonywano kary śmierci, zaczęły krążyć pogłoski o zjawach skazanych, które ukazują się po wykonaniu wyroku na fotelach. Około 34 roku wykonano nawet zdjęcie, na którym widać było tajemniczą zjawę.

 

 

 

Fotografia

 

Fotografia – 1.Niemal od chwili powstania fotografii i aparatów fotograficznych na zdjęciach zaczęły ukazywać się dziwne zamglenia, skazy oraz dziwne postacie, których fotografujący nie widział w obiektywie w trakcie fotografowania. Większość przypadków można wytłumaczyć faktem istnienia czy to skazy na kliszy, czy to błędami fotografii, lub obróbki w trakcie wywoływania, czy też wreszcie fotomontażem, lecz część tych zdjęć zawiera autentyczne fotografie zjawisk paranormalnych. Obecnie wielu badaczy zjawisk nadprzyrodzonych wykorzystuje fotografie dla potwierdzania lub zaprzeczania istnienia zjawisk paranormalnych. Najczęściej na fotografiach można zauważyć nadliczbowe postacie, lub zamglone postacie duchów, ale także dziwne postacie, prawdopodobnie demonów, tak jak to ma miejsce na fotografiach z pożaru wież World Trade Center.

 

2.Historia zjawisk paranormalnych zna co najmniej kilkadziesiąt przypadków nieszczęśliwych fotografii, które posiadaczom ich przynosiły nieszczęście. Do bardziej znanych należy zdjęcie kobiety, które to doprowadziło dwóch kolejnych posiadaczy do samobójstwa i dopiero spalenie zdjęcia przerwało ciąg nieszczęść. Innym było zdjęcie sarkofagu z londyńskiego muzeum, które doprowadziło fotografa do obłędu. W Czechosłowacji w latach siedemdziesiątych wykonywano szereg zdjęć państwowych gospodarstw rolnych w celach propagandowych. Jedno z nich spowodowało, że miejscowy działacz partyjny wyskoczył przez okno, a fotograf miał wypadek samochodowy, w wyniku którego stracił wzrok. Także znane są przypadki co najmniej dwóch fotografii pośmiertnych z XIX wieku, które wywoływały panikę u osób, które na nie patrzyły.

 

3.Ostatnią grupę stanowią fotografie kirianowkie i fotografie w świetle podczerwonym oraz ultrafiolecie, na których wielokrotnie zanotowano pojawianie się zjawisk paranormalnych i tak zwanych widziadeł. Widziadła czyli niezidentyfikowane twory pojawiają się najczęściej przy fotografiach wykonywanych w nocy w świetle podczerwonym. Pierwsze relacje o pojawieniu się widziadeł pochodziły od techników i fotografów wojskowych, lecz później wielu filmowców i biologów zajmujących się fotografowaniem życia zwierząt w nocy, zaczęło opisywać pojawianie się na fotografiach widmowych ognisk lub innych dziwnych nieidentyfikowanych zjawisk.

 

 

Fotografia astralna

 

Fotografia astralna – Czyli fotografia osób żywych, nad którymi lub obok których widać twarze i sylwetki duchów osób zmarłych, zrodziła się w drugiej połowie XIX wieku w Stanach Zjednoczonych na fali ogromnego zainteresowania spirytyzmem. Przyjmuje się, że autorem pierwszych takich fotografii był William Mumler z Bostonu, którego prymitywne fotomontaże zapoczątkowały w 1862 roku długotrwałą modę fotografii astralnej w USA jak i Europie. Niemal wszystkie fotografie astralne epoki wiktoriańskiej powstały poprzez połączenie dwóch negatywów, lub poprzez dwukrotne naświetlanie jednego, przy czym sylwetki “duchów” rozmazywano niekiedy watą na kliszy, by im nadać mglisty wygląd. O najsłynniejszych twórcach fotografii astralnej powstała książka S.G. Soala w 1935 roku pod tytułem Podróże Okultystyczne (A Surwey of the Occult). W niej autor pisze cyt – “Chociaż dowody na to, że na fotografii mogą pojawić się twarze osób zmarłych, są wyjątkowo nikłe, niewiele jest zjawisk nadprzyrodzonych, których autentyczności adepci spirytyzmu bronią równie zaciekle”. Fotografia astralna utraciła popularność z chwilą, gdy upowszechniła się znajomość techniki fotomontażu. Ostatni ze znanych fotomontażystów, niejaki John Myers był zmuszony zarzucić swój oszukańczy proceder w połowie lat trzydziestych XX wieku.

 

Wielu sceptyków uważa, że nie istnieje chyba ani jedno zjecie ducha wykonane w warunkach całkowicie wykluczających fałszerstwo. Jedną z najbardziej ciekawych, chociaż uważanych przez wielu za stronniczą pracę na temat fotografii astralnej jest książka z 1922 roku sir Arthura Conan Doyle’a pod tytułem The Case for Spirit Photography, który sam kilkakrotnie pozował do fotografii astralnych. (patrz też BUGUET, EDUART, DOYLE ARTHUR CONAN, KOŁO FOTOGRAFICZNE Z CREWE, OSZUSTWO EMMY DEANE, POSTACIE NADLICZBOWE, PSYCHOGRAMY). Tym nie mniej jest szereg fotografii, których autentyczność nie budzi wątpliwości, gdyż nie są one ani fotomontażem, ani fałszerstwem, ani nie zawierają błędów strukturalnych, a widać na nich dziwne postacie i twarze. Najczęściej spotykanymi tego typu fotografiami są fotografie z pogrzebów, na których pojawiają się mgliste zarysy postaci oraz tak zwane „zdjęcia domowe”, na których widać bądź w otworach okiennych, lub drzwiowych, zarysy widmowych postaci.

 

 

 

Fox, siostry

 

Fox, Siostry – Siostry Fox, Margaret ( 1838-1893) i Kate ( 1841-1892), uważane są za twórczynie spirytyzmu – zorganizowanego ruchu stawiającego sobie za cel dowiedzenie istnienia życia pozagrobowego. Według relacji sióstr w ich rodzinnym domu w Hydesville w stanie Nowy Jork miał pojawiać się duch powodujący tajemnicze hałasy, ale w 1848 roku dziewczynkom udało sie z nim porozumieć. Tajemnicza zjawa przekazała im relacje o swojej śmierci i wskazała w piwnicy miejsce, gdzie została pochowana. Rozkopano podłogę w piwnicy i znaleziono szkielet ludzki, co miało potwierdzać relacje ducha o swej tajemniczej śmierci. Relacje te wzbudziły w całych Stanach Zjednoczonych wiele sensacji i spowodowały, że wielu ludzi usiłowało i podejmowało próby nawiązania kontaktów ze światem duchów. Tak narodził się ruch spirytystyczny – spirytyzm. Samym siostrom przyniósł on sławę ale i nie szczęście. Siostry Fox pod wpływem przeżyć przyznały się nawet do wymyślenia historii o duchu nawiedzającym ich dom, ale wnet odwołały swoje wyznanie.

 

Fenomen sióstr Fox i zapoczątkowany przez nich ruch stał się przedmiotem wielu badan naukowych. Powstały też książki, pierwsza z 1918 roku J.A. Hilla pod tytułem Spiritualism: Its History, Phonomena and Doctrine oraz M. Barbanella z 1969 roku Spiritualism Today.

Your Offcanvas Sidebar area is currently empty. Go and add some widgets first.

Accessibility
Zamknij