29 Międzynarodowa Konferencja CEFEC

PDF pageEmail pagePrint page

 Po przerwie dojechała z Warszawy Elżbieta Bojanowska, Podsekretarz Stanu Ministerstwa Rodziny Pracy i Polityki Społecznej i opowiedziała o aktywizacji zawodowej osób wykluczonych z rynku pracy w perspektywie polityki społecznej państwa.

Przyczynami i skutkami bezrobocia w Polsce jest:

  • bieda i związana z nią stygmatyzacja;
  • bezrobocie, które wypycha człowieka i jego rodzinę poza rynek pracy, a potem społeczeństwa;
  • brak wykształcenia.

Problem braku pracy są także zwyczaje kulturowe. Dlatego stworzenie nowych możliwości wymaga wsparcie organizacji społecznych. Tylko wspólne działania przyczyniają się do zmniejszenia bezrobocia i wykluczenia, gdyż największym problemem staje się bezrobocie długotrwałe.

Ministerstwo przewiduje zatrudnienie socjalne. Podmiotami do reintegracji społecznej dla osób będących od wielu lat poza rynkiem pracy będą  CIS i KIS, które mają podany zakres usług:

  • kształcenie umiejętności;
  • nabywanie umiejętności zawodowych;
  • umiejętność planowania życia i wydatków.

Polityka rynku pracy to zbiór narzędzi do regulacji rynku pracy dla ochrony pracujących, a zwłaszcza tych poza rynkiem pracy. Istnieje ustawa o promowaniu zatrudnienia na rynku pracy. Miała łączyć Urzędy Pracy z instytucjami rynku pracy.

Ekonomia społeczna ma wspierać osoby zagrożone marginalizacją społeczną, ale także służyć rozwojowi lokalnemu. Budować kapitał społeczny i spójność społeczną – lokalną integrację społeczną mieszkańców. Musi działać wsparcie struktury państwowej, regionalnej i organizacji społecznych.

Obecnie mamy najniższy od wielu lat wskaźnik bezrobocia na rynku pracy, wynoszący 6,1%.

Firma społeczna – inkluzyjny model biznesowy: niemiecki przykład rozwiązywania problemów zatrudnienia osób zagrożonych wykluczeniem społecznym zaprezentował Arnd Schwendy, były Prezes Bundesarbeitsgemeinschaft Integrationsfirmen.)

Dużo czasu (30 lat)  zajęło wypracowywanie polityki wspierającej ekonomię społeczną. Firma społeczne bez wsparcia niema żadnych szans. Musi też mieć sympatię społeczną. Dlatego cały czas walczą o większe środki i wsparcie polityków.

Aby uzyskać wsparcie aktywności przez państwo opiekuńcze, musimy umieć przedstawić realną i klarowną wizję działania. Potem trzeba to przekształcić w projekty. W latach siedemdziesiątych Minister Pracy w Rządzie Federalnym podjął decyzję o sfinansowaniu wynagrodzeń pracowników, którzy 3 lata byli bezrobotni. Potem przyszła z Unii doktryna neoliberalna, aby osoby niepełnosprawne mogły funkcjonować w swoich domach i aby zaczęły się wzajemnie wspierać. Potrzebny był parasol ochronny i zaangażowanie w pracę:

  • lobbowanie – składki
  • doradztwo – z usług świadczonych władzom

Trzeba jednak unikać braku równowagi między zyskiem a potrzebami społecznymi.

O tym, że franczyza społeczna to innowacyjna metoda upowszechniania i transferu najlepszych praktyk dotyczących prowadzenia biznesu społecznego oraz o tym, jak to wprowadzał, rozpoczynając od  Brayton , opowiedział Richard Mehmed, dyrektor Community Wood Recycling Wielkiej Brytanii.

Był handlowcem, sprzedawał ubezpieczenia i dobrze zarabiał, ale martwił się o środowisku. Kiedy się zwolnił, ośmioletnia córka poprosiła o domek dla lalek. Nie kupił drewna, ale zaczął szukać. Odnalazł stertę desek, które właściciel chciał wyrzucić. Ponieważ było tego dużo, zaczął szukać firm, które chciałby to drewno zabrać. Nie było żadnej z recyklingiem drewna. W prasie udało mu się zamieścić artykuł o tym problemie i dużo ludzi zaczęło dzwonić. Pomyślał, żeby zabrać drewno i o bezrobotnych, który chcieliby je przewieść. Napisał do władz prośbę o działkę i dostał 20 m2. Ludzie zaczęli znosić drewno, ale często i śmieci. Dzwonili też, żeby zabrał drewno. Kiedyś dostał 670 starych drzwi i nie wiedział, co z tym zrobić. Postanowił założyć przedsiębiorstwo społeczne. W Anglii dużo się marnuje, zwłaszcza w budownictwie, a firmy budowlane chciały płacić za wywożenie. Zaczęli odbierać kontenery z drewnem z placów budowy i otworzyli pierwszy na świcie sklep, który sprzedawał drewno odpadowe. Czasami przetwarzają je na karmiki, budki, meble ogrodowe i trociny dla elektrowni. Wymaga to bardzo dużych nakładów pracy fizycznej. Chętni na początku pracują jako ochotnicy, potem ich szkolą, aby mogli znaleźć pracę lub zatrudniają sami.

Koszty początkowe były niewielkie – 6 tys. funtów. Potrzebni byli pracownicy i ich wkład. Nie mieli pieniędzy na promowanie, to promowali ich inni, opisując działalność w pismach krajowych. Ponieważ dobrze im poszło, zaczęli szukać w innych miastach, czy też nie mają takiej potrzeby.  Dostali duży grant i Richard skupił się na franczyzie. Nie pobierają dużych opłat od franczyzy, ani procentów od obrotu, a program w Internecie był za darmo. Zgłosiły się 4 osoby, przeszły szkolenie i każda, przy franczyzie, mogła nazwać firmę jak chciała – ze względu na więzi lokalne.

Rozwinęli franczyzę społeczną, aby przedsiębiorstwa społeczne pomagały zmieniać życie .  Obecnie mają 26 firm i są największa franczyzą społeczną w Wielkiej Brytanii. Od 98 r. nie wzięli grantów.

Sesję plenarną zakończył krótki wykład prof. Jerzego Krzyszkowskiego z Uniwersytetu Łódzkiego zatytułowany ” Aktywizacja zawodowa osób chorujących psychicznie w przedsiębiorstwach społecznych w świetle badań naukowych”

 Praca jest synonimem zdrowia psychicznego. W Polsce od dawna były pomysły na ekonomię społeczną, już np. proponował to Stanisław Staszic. Obecnie koncentracja jest skupiona na opiece medycznej. Organizacje często wspierają finansowo państwa opiekuńcze, realizujące obowiązek tego państwa.

Dla szczebla regionalnego są to z reguły działania pozorne. Kilka województw nie ma nawet programu aktywizacji zawodowej osób chorujących psychicznie.

Po południu uczestnicy konferencji rozjechali się na wizyty studyjne w przedsiębiorstwach społecznych i mogli poznać:

  • Ośrodek Szkoleniowy „KŁOS” i Zakład Aktywności Zawodowej Towarzystwa Przyjaciół Niepełnosprawnych „Zdrowa Kuchnia”.
  • Restaurację „Filharmonia Smaku”
  • Spółdzielnię Socjalną „COMMUNAL SERVICE”

Restauracja „Filharmonia Smaku” zatrudnia 6 osób zdrowych i 9 niepełnosprawnych. Udało się pozyskać kucharzy z górnej półki i przeszkolony personel kelnerski. Osoby niepełnosprawne pracują głównie w kuchni . Wymagają opieki określonej liczby specjalistów w stosunku do nich, ponieważ przy intensywnej pracy czasami nie wytrzymują napięcia. Psycholog jest 2 h dziennie i w pobliżu znajduje się przychodnia ZAZ-u . Jak pojawia się atak schizofrenii, to taka osoba jest kierowana do psychologa przychodni. Jeżeli ktoś czuje się gorzej, to czasowo wraca do ZAZ-u, gdzie ma pełniejszą opiekę, jest tylko 4 godziny pracy, a potem różne zajęcia , m. in. z psychologiem. Tak wykorzystywane jest 25 lat doświadczenia TPN.

Szef kuchni i zastępca pracują na zmianę co 13 dni. Cały personel jest zatrudniony na pełny etat. Nie ma magazynowania i codziennie przywożony jest świeży towar ze Zjazdowej i Selgros. Podawane wina są z Mołdawii. Stołują się tu mieszkańcy najbliższej okolicy, a nawet reżyserowie Idy i ich goście. Wzajemne polecanie i Facebook są wystarczającą dźwignią reklamy, aby sala zawsze była pełna.

Część I   Część III

 

Your Offcanvas Sidebar area is currently empty. Go and add some widgets first.

Accessibility
Zamknij